We doen het samen met elkaar!

Moment van interview: 22-06-2020

Ergotherapeut Joyce van Bremen ondersteunt cliënten die een beperking ondervinden in het uitvoeren van dagelijkse activiteiten als het huishuiden doen, het beoefenen van hobby’s  of zichzelf verplaatsen. Voor de coronatijd was Joyce dagelijks op pad: cliënten bezoeken, vergaderen en van locatie naar locatie reizen. Tijdens corona hoogtijdagen was ze met haar twee kinderen en man aan huis gekluisterd en sprak ze haar cliënten voornamelijk telefonisch.  

Verandering
Normaal is Joyce het grootste deel van de dag bezig met het bezoeken van cliënten, zowel bij hen thuis als in verpleeghuizen. De coronamaatregelen brachten daar verandering in.

“Ik kwam nog zelden bij mensen thuis. Alleen als het echt niet anders kon. Gelukkig kan ik veel telefonisch doen, al moet ik goed doorvragen om achter de problemen te komen. Videobellen helpt enorm om een juiste diagnose te stellen, maar niet alle cliënten zijn even digitaal. Gelukkig komen we met telefonisch contact ook een heel eind. De familie is doorgaans heel betrokken. Laatst stuurde een partner foto’s en filmpjes via WhatsApp, dat vond ik heel wat! Bij cliënten in verpleeghuizen kan een zorgmedewerker gelukkig helpen. Met nieuwe cliënten is het vaak wel essentieel om persoonlijk langs te gaan om een goed beeld van de situatie te krijgen. Ik neem dan de nodige voorzorgmaatregelen en blijf op afstand. Inmiddels kan ik met de versoepelde maatregelen gelukkig alweer iets meer huisbezoeken doen. ”

Joyce aan het werk voor de uitbraak van het coronavirus. 

Het nieuwe werken
Ondanks dat Joyce haar werk veelal vanaf een afstand uit kan voeren, vindt ze het veel prettiger om gewoon bij de mensen langs te kunnen. “Dat is persoonlijker en geeft een completer inzicht. Het is even een andere situatie die vraagt om een nieuwe aanpak, maar ik ben blij dat ik op deze manier de cliënten toch kan blijven ondersteunen. Doordat (beeld)bellen een stuk sneller gaat dan een huisbezoek, waren mijn werkdagen wel korter. Die efficiëntie kwam op zich wel goed uit, zo konden mijn man en ik het oppassen op onze kinderen beter afstemmen. Een bezoekje aan een cliënt probeerde ik meestal in de avond te plannen zodat we elkaar af kunnen wisselen.” 

Joyce maakt zich geen zorgen om haar eigen gezondheid. “Ik voel me veilig, maar houd me aan alle regels en neem zeker geen risico. Niet voor de cliënt en niet voor mezelf. Vooral bij de cliënten die nog thuis wonen kunnen aardig wat mensen over de vloer komen, zoals thuiszorg, hulp in de huishouding of iemand die helpt met de boodschappen. Het is belangrijk dat we daar goed rekening mee houden en voorzichtig mee omgaan.” 

Teamgevoel
Normaal werkt Joyce nauw samen met het zorgpersoneel, zowel intramuraal als extramuraal. Dit contact is anders nu zij meer vanuit huis werkt. “Je voelt je in het begin minder betrokken omdat collega’s intramuraal doorwerken en ik vanuit huis opereer. Ik doe telefonisch wel mee met overleggen en spar met andere collega’s uit de regio, dat scheelt een hoop. We weten elkaar ondanks de fysieke afstand gelukkig toch goed te vinden. Nu ik iets meer naar de verschillende locaties kan, trekt het teamgevoel ook weer meer aan. Ik heb laatst weer gezellig met collega’s kunnen lunchen, dat is toch wel weer erg gezellig. Ook met 1,5 meter afstand!”

Ik ben trots dat we met z’n allen voor elkaar hebben gekregen dat ieder zijn of haar werk in de zorg kan blijven doen, ondanks de vele aanpassingen die nodig zijn. We doen het echt samen!
Joyce van Breemen Ergotherapeut bij De Zorgcirkel

Benieuwd naar andere ervaringsverhalen?

Je leest ze hier